Songboeken voor pianisten

Songboeken voor pianisten

In dit artikel worden de songboeken onder de loep genomen. Vooral als pianist is het handig om te weten welke verschillende soorten er zijn en vooral hoe de pianopartij gespeeld moet worden.

 

Er zijn ontzettend veel 'songbooks' (of in het Nederlands 'songboeken' te koop). Als je op zoek bent naar bladmuziek van een bepaalde artiest is het dan ook niet zo heel lastig om die te vinden. Maar er zitten grote verschillen in de wijze waarop de oorspronkelijke muziek wordt omgezet naar bladmuziek.
Laten we er voor het gemak van uitgaan dat je piano speelt en zoekt naar de bladmuziek van 'Let it Be' van The Beatles. Als je in Google zoekt naar 'Bladmuziek piano Let it Be' krijg je in de zoekresultaten de meest uiteenlopende varianten te zien. Als je via internet een songbook wil aanschaffen kun je vaak niet van te voren zien hoe alle songs zijn uitgeschreven. Welk boek moet je dan kiezen?



Om je op weg te helpen is het goed om in de songboeken vier hoofdsoorten te onderscheiden:

 

 

1. De melodielijn + akkoorden. Dit is de variant die bijvoorbeeld in de populaire reeks 'Dit Songboek Zocht Ik' wordt gebruikt. Deze manier van noteren is vooral interessant als je geen noten kunt lezen, maar wel akkoorden kunnen spelen. Doordat de pianopartij niet is uitgeschreven is een heel nummer vaak weer te geven op slechts 1 of 2 bladzijden, en dat is erg praktisch. De melodielijn wordt vergezeld door de songtekst met exact daarboven de te spelen akkoorden. Het nadeel van deze notatiewijze is dat er niet te zien is waar op de piano je de akkoorden moet spelen, of in welke ligging. Ook moet je zelf bepalen wat je linkerhand speelt en wat je rechterhand. In ons voorbeeld van Let it Be ziet dat er zo uit:

Let it Be melodie + akkoorden
 

2. Easy Piano. Dit zijn de vereenvoudigde arrangementen, bedoeld voor de beginnende pianisten die wel graag populaire nummers spelen, maar nog niet vaardig genoeg zijn om de moeilijkere, vaak ritmisch en harmonisch gecompliceerdere 'echte' versie van het lied te spelen. Het voordeel van dit soort uitgaven is dat je snel iets leuks speelt, maar het nadeel is dat juist door alle vereenvoudigingen het uiteindelijke resultaat soms wel erg ver van het origineel af staat. Dat is wellicht ook weer een motivatie om verder te oefenen! Een voorbeeld van 'Let it Be':


Let It Be voor Easy Piano 

3. Piano Vocal Guitar (PVG) songboeken. Dit zijn in principe de meest populaire uitgaven, al is het maar omdat ze verreweg het meest voorkomen. Zoals de naam al doet vermoeden zijn deze uitgaven gericht op de vocalen (de zang), de akkoorden (voor gitaristen, vaak met akkoorddiagrammen) en pianisten. Dit verklaart ook meteen het feit dat deze variant binnen de songboeken zo populair is: je kunt het zowel als zanger, pianist of gitarist gebruiken, of je nou de gedrukte noten wil spelen of alleen de akkoorden wil zien. Wat ik persoonlijk een groot nadeel vind van verreweg de meeste van dit type songboeken, is dat de pianopartij meestal totaal niet overeenkomt met de partij die in het originele nummer wordt gespeeld. In tegendeel, het is vaak heel wat anders: in de linkerhand zien we over het algemeen een zeer eenvoudige baspartij en in de rechterhand (wederom) de melodiepartij, ondersteund door enkele noten uit het daarboven getoonde akkoord. Nou is dit best logisch als het om een nummer gaat dat niet per se een pianolied is. In dat geval worden de partijen die er wel in zitten tot een piano arrangement gereduceerd. Let it Be als PVG ziet er zo uit:

Let it Be voor PVG


Toch kom je bij echte pianoliedjes ook maar zelden een uitgeschreven pianobegeleiding tegen die recht doet aan het origineel. Daarvoor moet je echt zoeken naar:

4.'Note-for-note'songboeken / authentieke transcripties. Hier heeft de uitgever echt zijn best gedaan om de pianopartij zo waarheidsgetrouw mogelijk af te drukken. Als je als pianist een popsong dus exact wil spelen zoals het op de plaat klinkt moet je in deze categorie zijn. Het grote nadeel van deze categorie is echter...dat ze er niet zo heel veel zijn. Waarschijnlijk heeft dat te maken met het feit dat het meer tijd, energie en geld kost om zulke uitgaven te maken en dat er toch minder vraag naar is. Persoonlijk speel ik graag de begeleiding omdat ik er ook bij wil zingen, maar uiteraard geldt dat voor veel pianisten helemaal niet. In dat geval is het de rechterhand die uitkomst biedt om de melodie toch te laten klinken.
In de webwinkel hebben we hier de authentieke transcripties bij elkaar gezet. 
Een stukje van Let it Be als authentieke transcriptie:

Let it Be note-for-note 

In elk geval is dit een richtlijn voor het zoeken naar de variant die het beste bij je past. Binnen deze soorten heb je ook weer te maken met tal van verschillende 'uitwerkingen'. In dat geval is mijn enige tip: luister naar het originele nummer en luister vervolgens naar wat je speelt. Vergelijk het met elkaar en beslis of je tevreden bent met hoe het klinkt. 

Hoe dan ook: veel speelplezier!

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden
Door het gebruiken van onze website, ga je akkoord met het gebruik van cookies om onze website te verbeteren. Dit bericht verbergen Meer over cookies »